คงย่ำเดินในโลกาวัตถุนิยมกามา และกระแสธาราที่หลั่งไหล ไม่จบสิ้น เมื่อความอดสูในจิตใจมะเกบตื้นใกล้ฝั่งอารมณ์ สิ่งที่สะท้อนไม่เป็นไปตามจริง การที่มนุษย์มนาต้องหลอกตนเองกับเรื่องธรรมดาสามัญ น่าเศร้าใจยิ่งนักกับหลายๆสิ่งที่ทำให้เกิดสุขชั่วครั้ง ทุกข์ยาวนาน
กิเลสที่ฟูฟ่องเหมือนฟองสบู่ที่พอกหนาเมื่อมันแตกออกมาเมื่อใดคงได้พบกับอากาศธาตุที่สดใส ไม่ขุ่นมัวเหมือนในโลกฟองสบู่
ไม่เสียใจเลยที่ได้ทำในสิ่งที่ดีที่สุดกับใครหลายๆคน มันยังคงอยู่ในความนึกคิดของเธอและเขาตราบนานเท่านานและตลอดไปนะ สิ่งดีๆจะไม่มีวันจางแค่เลือนหายไปบ้างในบางเวลา
เมื่อไรที่ดาวเต็มฟ้าจันทร์เจ้าขาจะหายไปในเดือนดับ
เมื่อไรจันทร์ฉายระยิบระยับ แสงดาวก็จะอับแสงสวย
สัจธรรมของดาราฟ้าเป็นผู้กำหนด อาทิตย์จันทร์สวยสดเราจะอดชมแสงดาว
เฉกเช่นเดียวกัน เมื่อฉันมองฟ้า เห็นแสงดารา จะไม่เห็นหน้าเจ้าจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น