หมดความหมายก็คงต้องไปเดินแยกทาง
เก็บรักปกคลุมหัวใจ ในทางที่ต่างไปภายใต้ดวงอาทิตย์เดิม ต่อเติมค่ำคืนด้วยแสงจันทร์
เบื้องบน ยังเป็นผืนฟ้าเดียวกัน เธอไม่ได้โดดเดี่ยวบนโลกไม่ได้กว้างใหญ่ยังมีคนมากมายต่างไปพร้อมกับเรา
โลกที่เป็นหนึ่ง บทเพลงที่ภาษาความเข้าใจสละสลวย จักรวาลดวงดาว เรื่องราว ความรัก ได้ฟังก็ผ่อนคลายเหมือนปลง จากโลกวุ่นวาย และแสนโสมมใบนี้
เหมือนยาทิพย์โอสถ ในวันที่พบเจออะไรหนักๆมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น