วันจันทร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2554

รอ

ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหน ไม่รู้เมื่อไรที่เราจะพบกัน

การรอคอยมันเหนื่อยและล้า แค่ใบเพียงใบเดียวขั้นตอนซับซ้อนเกินนานแล้วอีกกี่วันจะได้วะเนี่ย เซ็ง

หายใจทิ้งไปทุกวันเพื่อรอสิ่งที่คนทำงาน เห็นว่าต้องตามขั้นตอน

โลกของคนหมู่มากหมุนไป แต่โลกของคนว่าง กลับหยุด และเวลาเดินช้าตรงข้ามมิติที่ควรจะเป็น 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น