Time

  เวลาไม่เคยพอสำหรับมนุษย์ที่โลภมากและไม่มีการบริหารจัดการเวลาที่ดีพอ
  เวลาอยู่ของมันแต่กาลก่อนมนุษย์คือผู้สร้างกรอบเงื่อนไขเวลาเพื่อผูกติดกับสิ่งต่างๆเองทั้งนั้น
  เวลาของคนแต่ละคนสั้นยาวไม่เท่ากันตามแรงเสียดทานชีวิตที่แต่ละคนมีต้นทุนที่ต่างกัน
  เวลากับคนสองคนมักเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกกับเวลานี้ก็ต่อเมื่อคนสองคนนั้นได้แยกจากกันแล้ว
  เวลาหนึ่งวินาทีของนักวิ่งร้อยเมตรโอลิมปิคช่างแต่กต่างจากยามกะเวรดึกราวฟ้ากับเหว
  เวลาของการเกิดทุกข์ของมนุษย์ไม่อาจเทียบแม้ผงธุลีของห้วงเวลาการเกิดจักรวาลและโลก
  เวลาจะมีค่าก็ต่อเมื่อใกล้ถึงเวลาตัดสินอะไรบางอย่างที่เราไม่เคยให้ความสำคัญในยามชีวิตปกติสุข
  เวลาของเรามักย้อยแย้งกันเมื่อต่างคนต่างมองไม่เห็นมุมของคนตรงข้าม
  เวลาที่มีอยู่บนโลกมนุษย์ของหนึ่งชีวิตไม่ได้ยาวนานเหมือนก้อนอิฐหินหรือซากปรักหักพังเป้นพันๆปี
  เวลามีความสุขมักสั้นกว่าเวลาที่เราเกิดความทุกข์ในมุมมองของคนที่อยู่ด้วยปรากฏการณ์ต่างๆ
       
   อยู่ที่เราจะเลือกมองและอยู่กับเวลาไหนของเรา เวลาของทุกคนมีค่าและจำกัดกว่าที่คุณคิด

นี่คือเสียงเสียงเพลงที่มาจากใจ

                เธอจะอยู่ที่ไหนของจงได้รับรู้ หากเธอมีทุกข์ร้อนใดตอนที่ฉันไม่อยู่ อยากให้เธอรู้ว่ายังมีฉันยืนอยู่ข้างเธอ ... เพลงจากบอย โก ที่ฟังทีไรก็นึกถึงสิ่งดีๆตั้งแต่เพื่อน มิตรภาพที่ดี คนรัก ที่เคยมีช่วงเวลาที่ดีร่วมกัน เหล่านั้นคือภาพความสุขที่มีอยู่ในสังคมมนุษย์ทุกคน การได้มีเพื่อนมีคนที่รักอยู่เคียงข้างในวันที่เราประสบความสำเร็จในชีวิตแต่ละขั้นแต่ละระดับนั้นเป็นดัชนีชี้วัดความเป็นมนุษย์สัตว์สังคม วัดระดับการอยู่ร่วม ความสุขของการได้ยินดีชื่นชม รายล้อมด้วยผู้คนไม่ว่าจะมองเห็นหรือไม่ ไม่ว่าจะเป็นงานบวช งานแต่ง รับปริญญา ขึ้นบ้านใหม่ หลายคนคงมีความรู้สึกที่ดีถ้าเจ้าของงานนั้นเป็นมิตรสหายหรือคนคุ้นเคยที่เราไม่มีอคติต่อการไปและเต็มใจที่จะเดินทางร่วมไปกับหมู่คณะ
                เวลาที่เราอยากอยู่กับความสุขง่ายๆเราก็ต้องคิดในสิ่งที่ง่ายไม่ซับซ้อน เพราะถ้ามีเงื่อนไขความเป็นอยู่ที่เยอะซับซ้อนหลายขั้นตอนระยะห่างช่วงเวลาแห่งความสุขก็จะถูกถ่างออกให้กว้างขึ้น เราเองที่จะลำบากใจกายไปพร้อมกับคนเคียงข้าง ไม่ว่าเธอจะเป็นใครถ้ายังรักก็ยังไหว อยู่ไหว การต่อสู้กับจิตใจตนเองมีอยู่ทุกวัน การก้าวผ่านความโลภ กิเลส ตัณหา ก็มีอยู่ทุกวี่วันเช่นกัน

                ต้นทุนชีวิตผมต่ำมาก ผมมาได้ไกลขนาดนี้ก็ดีมากแล้วครับ by โก๊ะตี๋

ความว่างเปล่า

             บางคนบอกว่าความว่างเปล่า คือ การไม่มีอะไร การไม่มีตัวตน ไม่มีความรู้สึกต่อสิ่งที่มากระทบ บางทีอาจหมายรวมถึงการมองไม่เห็นอนาคตวันพรุ่งนี้ ความว่างที่ว่านี้ไม่มีอยู่จริงในภาคปฎิบัติ เมื่อใดที่มนุษย์ยังดำรงชีพหายใจ ใช้ชีวิตปกติล้วนมีอารมณ์และความรู้สึกเป้นตัวกำหนด แต่ละวันที่เรากินอยู่หลับนอนพบปะผู้คน ใหม่เก่า อดีตปัจจุบันและอนาคตผสานประโยชน์ร่วมกันทำงาน ความว่างเปล่าที่เรากำหนดขึ้นเองนี้ไม่มีอยู่จริง เพราะวันนึงที่เราผ่านความว่างเปล่านั้นมาได้ก็จะพบว่าความรู้สึกนึกคิดต่อสิ่งนั้นหาใช่ความรู้สึกว่างเปล่าไม่ มันคือการระลึกถึงและหากจะยังวนเวียนอยู่กับเรา ทั้งเบื้องหน้า ความจริงและความฝันของเราต่อไป เซลล์สมองเราไม่ได้ถูกสร้างเพื่อทำลายความทรงจำได้ด้วยตัวเอง บางสิ่งที่อยากจำเรากลับลืม บางสิ่งที่อยากลืมเรากลับจำ นี่คงเป็น algorithm  ของสมองคนเรา

             เราคงเลือกจดจำสิ่งที่งดงามในความสัมพันธ์ทุกรูปแบบเพื่อตอกย้ำหัวใจและความรู้สึกให้ดำเนินต่อไปอย่างมนุษย์มนาที่เค้าทำกัน คงดีเสียกว่าหลอกตัวเองว่ามันคือความว่างเปล่าแต่ในใจยังครุกรุ่นด้วยความรู้สึก สัมผัส ความทรงจำที่ไม่เคยตายไปจากเราแม้เสี้ยววินาทีที่คิดถึง

เวลา วารีและวาจา

              มีปราชญ์ผู้กล่าวว่ามีอนิจจังในเรามองเห็นเที่ยงแท้อยู่ทุกวัน หนึ่งนั้นคือเวลา ที่ไม่เคยคอยท่าสำหรับผู้ที่ยังไม่ลงมือทำอะไร สองนั้นคือวารี สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับมาหาผู้ที่เชื่องช้าต่อความรู้สึก สามนั้นคือวาจาเมื่อเอ่ยคำพูดใดออกไปแล้วไม่สามารถเรียกมันกลับคืนได้ มันจะกลายเป็นนายเราทันใด มีอีกหลายสิ่งที่เที่ยงธรรมกับมนุษย์บางคนว่ามีอีกสิ่งคือโอกาส เป็นสิ่งที่สี่ในชีวิตที่บางครั้งมันมาทดสอบเราหลายครั้ง แต่บางชีวิตอาจมีแค่โอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างให้เป็นไปดังใจปรารถนา

              เธอล่ะจะเลือกสิ่งใดในการนี้ เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่อยู่ภายใน เพราะไม่ว่าฉันหรือเธอหรือใครๆก็ไม่อาจอยู่ในโลกนี้ได้านซักเท่าไหร่ เราต่างมาหยิบยืมพักพิงโลกใบนี้เพียงชั่วคราวแล้วจากไปเหมือนบรรพบุรษเรานั้นไซร์ จงใครร่ครวญ

ความรักคืออะไร

ความรัก คือ การกระโดดบันจี้จั๊ม หวือหวาในช่วงแรกและอยากแกะเชือกออกเมื่อหมดความตื่นเต้น
ความรัก คือ การเหนี่ยวนำของกระแสไฟฟ้าและแม่เหล็ก3 ขั้วบวกขั้วลบและขั้วหัวใจ
ความรัก คือ การเขียนรูปวาดด้วยหมึกมายากล ระเหยและจางหายไปกับคาร์บอนไดออกไซด์
ความรัก คือ การชักคะเย่อกันระหว่างความฝันกับความจริง
ความรัก คือ การใช้สีชมพูระบายทับสีดำบนกระดาษสาบางๆ
ความรัก คือ การกระโดดร่มท่ามกลางพายุและไม่มีร่มสำรองยามฉุกเฉิน
ความรัก คือ การจินตนาเพื่อมองเห็นของคนตาบอด
ความรัก คือ การถ่ายเทความคาดหวังและความทุกข์ให้อีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว

แต่ความรักก็หมุนโลกนี้ไปพร้อมๆกับเรา และทำให้ฉันได้พบกับเธอ เธอที่แสนดี

ผีหงส์เหลืองแดงแฝงความคิดอารยชน

            สังคมต่างขั้วที่มีรากเหง้าเกิดมาจากความขัดแย้งทางการเมืองลงสู่สนามฟุตบอลสีเขียว ผู้คนที่อยู่ในวัยคิดอ่านตัดสินใจ เลือกข้างตามวิจารณญาณ และต้นทุนที่ต่างของตน ล้วนแล้วแต่ไม่ยอมรับการดำรงอยู่ของอีกฝ่าย ที่ต่างมองว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ที่ผิดไม่เข้าพวกไม่ตรงตามใจตัดสินด้วยอารมณ์และเหตุผลที่เชื่อหรือฟังตามๆกันมา แม้แต่ในการเกทับบลัพแหลกเรื่องฟุตบอลก็เป็นกระแสเรื่องราว หากมองเป็นเกมกีฬาอย่างอารยชนเค้ามองกันเรื่องต่างๆคงไม่มาไกลและมีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตในยุคที่รัฐบาลเปลี่ยนผ่านหลากขั้วสังคมเมืองข้าวยากหมากแพงโทษปี่โทษกลอง เพราะต่างคนต่างไม่โทษตัวเอง สภาพแวดล้อมและโลกาภิวัฒน์ที่เปลี่ยนไป การที่เราอยู่อย่างกลางๆเค้าบอกว่ามันไม่สุดแต่ก็ไม่ทุกข์กลับมองเรื่องความสุขเป็นของธรรมดาและสัมผัสได้ง่าย เข้าพวกได้ง่ายหลายกลุ่ม บางคนชอบหลากสี ใช้ชีวิตไปตามระดับมนุษย์เจ้าแห่งปรากฏการณ์เค้าเฮไหนก็เฮนั่นก็ดีเหมือนกัน
            ส่วนตัวผมเองหากพูดถึงฟุตบอลผมมีหลายทีมที่ชอบมากกว่าแมนยู อย่างต่างขั้วลิเวอร์พูลก็เคยชอบเชียร์ตอนเด็กๆตอนมันเก่งมีอดีตที่งดงาม รีลมาดริดก็ชอบเพราะเบคเคยไปอยู่นั่นปัจจุบันเป็นโรนัลโด้ ต่างขั้วอย่างบาซ่าก็ชอบความเทพของเมสซี่และสไตล์บอลที่สวยงาม เราไม่ได้เกลียดสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างมากมายในชีวิตเราจริงๆหรอก ไปถามคนเสื้อแดงเค้าก็ไม่คิดอยากจะฆ่าอภิสิทธิ์ ไปถามคนเสื้อเหลืองจริงๆเค้าก็ไม่อยากจะยิงคุณทักษิณหรือยิ่งลักษณ์ เราล้วนโดนกระแสและปรากฏการณ์บีบบังคับให้ตัดสินใจ แต่เราเลือกได้ที่จะอยู่และมองความหลากหลายเห็นต่างเป็นสิ่งที่งดงาม

ว่าด้วยเรื่องเหล้า

          หลายคนเคยได้ยินวลีที่พูดถึงเรื่องน้ำสีอำพัน เป็นวลีอมตะที่สหายสุราพูดถึงกันบ่อย คือ ประโยคคลาสสิคที่ว่า "เราไม่ได้ชื่นชอบในรสของสุรา แต่เราชอบบรรยากาศในการร่ำสุราต่างหาก" มีแนวคิดและความจริงที่สนับสนุนสมมติฐานนี้มากมายจากการทดลองซ้ำหลายครั้ง ทุกคนที่เคยดื่มด่ำกับน้ำสีอำพันต่างก็มีความเห็นตรงกันในแง่หนึ่งว่า น้ำสีเหลืองอำพันหลากหลายชนิดที่กลาดเกลื่อนในร้านห้างตลาด เมื่อผสมน้ำแข็ง น้ำโซดากระทบแก้วรินเข้าปากถูกดูดซึมโดยกระเพาะอาหารเข้าสู่กระแสเลือดกระบวนการต่างๆก็เริ่มต้นขึ้น โสตประสาทการรับฟังเริ่มค่อยๆน้อยลงเสียงตัวเราเองจะเริ่มดังขึ้นพร้อมกับเพื่อนๆรอบข้าง เรื่องราวสนุกสนาน สุข ทุกข์เริ่มประเดประดัง ผ่านหน้าที่เริ่มแดง ชา ความกล้าในเรื่องต่างๆเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงเพลงที่เพราะโดนใจ เพลงอกหักเพลงรักเพื่อชีวิตเป็นที่ถูกอกถูกใจแทบทุกเพลง ผ่านไปหลายแก้ว เอนไซม์ตับก็เริ่มสร้างสรรค์ตัวเองขึ้นเพื่อกำจัด Lกฮ โดยกระบวนการที่เป็นธรรมชาติที่สุด เมื่อมันแพร่กระจายไปในกระแสเลือดเกินกว่าตับจะหยุดยั้งได้สมองส่วนการทรงตัวและหัวใจก็เริ่มโดนกระทบขาเริ่มเซไม่ตรงทุกครั้งที่ลุกไปฉี่ สมรรถภาพต่างๆที่เป็นปกติค่อยๆเสื่อมลงชั่วขณะ การมองเห็นพร่ามัว ใครๆรอบกายก็สวยงามขึ้นโดยพลัน สิ่งที่ค้างคาในใจหลายเดือนหลายปีหรือสิ่งที่ฝังใจก็พรั่งพรูออกมาโดยไม่รู้ตัวอาจมีน้ำตาเสียงสะอื้นหัวเราะปนออกมา และชื่อแฟนเก่าอดีตคนรักก็อาจหลุดปากออกมาพร้อมกับ รอยฝ่ามือของหล่อน(แฟนใหม่)ที่กระทบใบหน้าเพื่อเรียกสติคุณกลับมาอีกครั้ง