ว่าด้วยเรื่องเหล้า

          หลายคนเคยได้ยินวลีที่พูดถึงเรื่องน้ำสีอำพัน เป็นวลีอมตะที่สหายสุราพูดถึงกันบ่อย คือ ประโยคคลาสสิคที่ว่า "เราไม่ได้ชื่นชอบในรสของสุรา แต่เราชอบบรรยากาศในการร่ำสุราต่างหาก" มีแนวคิดและความจริงที่สนับสนุนสมมติฐานนี้มากมายจากการทดลองซ้ำหลายครั้ง ทุกคนที่เคยดื่มด่ำกับน้ำสีอำพันต่างก็มีความเห็นตรงกันในแง่หนึ่งว่า น้ำสีเหลืองอำพันหลากหลายชนิดที่กลาดเกลื่อนในร้านห้างตลาด เมื่อผสมน้ำแข็ง น้ำโซดากระทบแก้วรินเข้าปากถูกดูดซึมโดยกระเพาะอาหารเข้าสู่กระแสเลือดกระบวนการต่างๆก็เริ่มต้นขึ้น โสตประสาทการรับฟังเริ่มค่อยๆน้อยลงเสียงตัวเราเองจะเริ่มดังขึ้นพร้อมกับเพื่อนๆรอบข้าง เรื่องราวสนุกสนาน สุข ทุกข์เริ่มประเดประดัง ผ่านหน้าที่เริ่มแดง ชา ความกล้าในเรื่องต่างๆเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงเพลงที่เพราะโดนใจ เพลงอกหักเพลงรักเพื่อชีวิตเป็นที่ถูกอกถูกใจแทบทุกเพลง ผ่านไปหลายแก้ว เอนไซม์ตับก็เริ่มสร้างสรรค์ตัวเองขึ้นเพื่อกำจัด Lกฮ โดยกระบวนการที่เป็นธรรมชาติที่สุด เมื่อมันแพร่กระจายไปในกระแสเลือดเกินกว่าตับจะหยุดยั้งได้สมองส่วนการทรงตัวและหัวใจก็เริ่มโดนกระทบขาเริ่มเซไม่ตรงทุกครั้งที่ลุกไปฉี่ สมรรถภาพต่างๆที่เป็นปกติค่อยๆเสื่อมลงชั่วขณะ การมองเห็นพร่ามัว ใครๆรอบกายก็สวยงามขึ้นโดยพลัน สิ่งที่ค้างคาในใจหลายเดือนหลายปีหรือสิ่งที่ฝังใจก็พรั่งพรูออกมาโดยไม่รู้ตัวอาจมีน้ำตาเสียงสะอื้นหัวเราะปนออกมา และชื่อแฟนเก่าอดีตคนรักก็อาจหลุดปากออกมาพร้อมกับ รอยฝ่ามือของหล่อน(แฟนใหม่)ที่กระทบใบหน้าเพื่อเรียกสติคุณกลับมาอีกครั้ง