เวลาไม่เคยพอสำหรับมนุษย์ที่โลภมากและไม่มีการบริหารจัดการเวลาที่ดีพอ
เวลาอยู่ของมันแต่กาลก่อนมนุษย์คือผู้สร้างกรอบเงื่อนไขเวลาเพื่อผูกติดกับสิ่งต่างๆเองทั้งนั้น
เวลาของคนแต่ละคนสั้นยาวไม่เท่ากันตามแรงเสียดทานชีวิตที่แต่ละคนมีต้นทุนที่ต่างกัน
เวลากับคนสองคนมักเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกกับเวลานี้ก็ต่อเมื่อคนสองคนนั้นได้แยกจากกันแล้ว
เวลาหนึ่งวินาทีของนักวิ่งร้อยเมตรโอลิมปิคช่างแต่กต่างจากยามกะเวรดึกราวฟ้ากับเหว
เวลาของการเกิดทุกข์ของมนุษย์ไม่อาจเทียบแม้ผงธุลีของห้วงเวลาการเกิดจักรวาลและโลก
เวลาจะมีค่าก็ต่อเมื่อใกล้ถึงเวลาตัดสินอะไรบางอย่างที่เราไม่เคยให้ความสำคัญในยามชีวิตปกติสุข
เวลาของเรามักย้อยแย้งกันเมื่อต่างคนต่างมองไม่เห็นมุมของคนตรงข้าม
เวลาที่มีอยู่บนโลกมนุษย์ของหนึ่งชีวิตไม่ได้ยาวนานเหมือนก้อนอิฐหินหรือซากปรักหักพังเป้นพันๆปี
เวลามีความสุขมักสั้นกว่าเวลาที่เราเกิดความทุกข์ในมุมมองของคนที่อยู่ด้วยปรากฏการณ์ต่างๆ
อยู่ที่เราจะเลือกมองและอยู่กับเวลาไหนของเรา เวลาของทุกคนมีค่าและจำกัดกว่าที่คุณคิด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น