สะสาง

วันที่พลังชีวิตส่วนใหญ่หมดไปกับเมรัย กลิ่นสี นารี ตัณหา สว่างจ้าขึ้นมากลับพบความเฉื่อยชาของชีพจร ความมืดดำค่อยๆจางลงจากรัตติกาลที่ชั่วร้าย คงผ่อนพักกับร่างกายและอารมณ์เพื่อสะสางสิ่งค้างคาและเบื้องหน้าที่จะก้าวเดินต่อ


ถ้ารู้สึกว่าการเลือกจากไปจากความสัมพันธ์แล้วทุกข์กว่าสุขบนหน้ากระดาษที่แจกแจงดีร้ายก็ขอให้บอกมาแต่ถ้าตรงกันข้ามจะคิดวกวนเพื่อบั่นทอนทำไมในเมื่อเราก็มีข้อตกลงพิเศษลับๆอยู่เธอก็รู้ ฉันอาจเยือกเย็นไม่สั่นไหว แต่ให้รู้ไว้ว่าไม่ใช่พระอิฐพระปูน 


อย่าทำแบบนี้อีก ถ้าจะหลีกไกลให้เป็นไปตามธรรมชาติของความสัมพันธ์ที่มันเป็นไป เพราะพรุ่งนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าจะกินข้าวกับอะไร ไม่รู้ว่าจะมีลมหายใจใส่สมองเพื่อคิดถึงเรื่องราวของเรารึเปล่า รู้แค่ตอนนี้มีสติ มีลมหายใจเพื่อใช้รดกันให้พลันอบอุ่นข้างๆกายกันเมื่อยามหลบฝันเท่านั้นพอ

Little Ice Age

จิตใจที่เย็นชาซาลงไป เปรียบจุดดับบนดวงอาทิตย์ที่ร้อนแรงกำลังคลืบคลานปกคลุมลดอนุภาพรังสีจนถึงวันที่เริ่มต้นนแห่งยุคเหน็บหนาวที่มนุษย์ต้องเผชิญไม่ต่างจากสัตว์ประหลาดอสุรกายที่เคยกำเนิดเกิดขึ้นบนโลก อาจเนิ่นนานในอายุขัยของเราแต่มันคือจุดเริ่มเปลี่ยนของจักรวาล ผู้คนที่ขวักไขว่แก่งแย่งไร้ขื่อแปรในแดนดิน รบราฆ่าฟันหากอณูที่เล็กจิ๋วเทียบกับผิวหนังมังสาคงด้อยค่า ยิ่งกว่านั้น มนุษย์แก่งแย่งชิงดินแดนรอยต่อบนโลกใบจิ๋วของจักรวาลที่มีดาราจักรนับแสน ยิ่งทวีความเบาบางของสสารแทบไม่เหลือให้มองในโลกความเป็นจริง การปลดปลงเท่านั้นที่จะออกนอกเหนือสิ่งที่ผูกมัดลมหายใจเป็นพลวัต


ถ้า 2014 เข้าสู่ยุคน้ำแข็งจริงคงได้เห็นการปรับตัวของสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุด แต่ตอนนี้วิธีที่เยียวยาจิตใจให้คลายจากสภาพไร้น้ำหนักและทิศทางคงอยู่ที่การทำปัจจุบันทุกวันและเบื้องหน้าให้โล่งโปร่งเสียก่อน จะตั้งในแน่วแน่แก้ไขในสิ่งที่ต้องดำเนิน ให้เพลิดเพลินไปกับชีวิตที่โหยหา วันฟ้ามืดอาจไม่เห็นดวงดารา แต่บัดนี้มีแสงจ้าอยู่ในทรวง


มันก็เป็นเช่นนั้นเอง จงเฝ้ามองดูเถิด อนิจจาปลดปลงตามพระท่านว่า ทุกอย่างเป็นไปตามเหตุและผลจากกรรมเก่าใหม่ล้วนได้รับ ไม่อาจหักชดเชยกรรมบุญ แยกแยะออกทั้งสองจะสุขทุกข์ และเข้าใจโลกในยุคต่อๆไป


อีก 5 ปีย้อนกลับไปหน้าหลัง คงได้นั่งหัวเราะกับอักษราที่ขีดเขียด ตามความรู้สึกนึกคิดและเหตุการณ์ ตลกบ้างสาระน่าจะมี ลมหายใจอุ่นๆแสนสั้นจงตั้งใจฝ่าฟันและล้างจิตให้มีสติปลงอยู่กับสิ่งที่นึกคิด เราไม่เกิดมาเพื่อนิพพาน ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า1000ปี เราก็มีดีชั่วปะปนไป ขอความสุขจงอยู่กับเราท่าน ตราบสิ้นลมปราน

จุดหักเหและจุดวิกฤต

เข้าถึงความหนักแน่นในการงานสุดท้าย ปลดทิ้งทุกภาระเพื่อมุ่งหน้าสู่เส้นทางดวงดาวที่หนาวเหน็บรออยู่ ชีวิตตั้งต้นหักเหในมุมที่คุ้นเคยกำลังกลับเข้ามา สถานการณ์ที่เลวร้ายถึงจุดดิ่งลึกกลางเหว สุดท้ายจะดีีดตัวขึ้นจากเบื้องลึกสุดและเมื่อสิ่งนั้นพรั่งพรูออกมาจะ ยิ้มรับอรุณกับเธอนะแสงตะวัน

ความรักเก็บเหลือไว้ให้ตัวเองบ้าง เหตุไฉนจึงไร้สภาพความห่วงหารักแท้ ไม่เหลือไม่รู้ไม่รับกับโชคชะตาและใครที่จะมาเหลียวแลและรักเราในรูปแบบที่คนค่อนโลกโหยหา โลกกำลังหมุนครบรอบดวงอาทิตย์ครบ 1 รอบที่เมื่อคำนึงเมื่อไร ก็อดใจหายไม่ได้ นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีทุกช่วงทุกเวลาที่เรามีกัน แม้จะแปรเปลี่ยนเป็นเพื่อน น้องสาว พี่สาว บ้างแต่ก็ยังคงความผูกพันทางกายและจิตอย่างแกะไม่ออกจากเซลล์สมองที่บางเบา

จุดเลี้ยว เสี้ยวหนึ่งถึงฝัน อาจฝ่าฟัน รอยทางและขวากหนาม
แต่ไม่เคยลดละพยายาม จะเดินตามรอยนั้นที่ฝันไกล


หากวันนี้ไม่มีแม้แรงหวัง ไร้กำลังหมดสิ้นถวิลหา
แต่จะเติมด้วยมิตรและชีวา จากหยาดฝนหล่นฟ้านภาลัย


มรสุมวิปโยคอันโศกสันต์ เคลื่อนผ่านพลันสุขทุกข์สนุกแสน
แม้นไร้ค่าไม่อาจพบแม้นดินแดน ที่สุดแสนรักมั่นสนั่นใจ


แต่ว่าตัวข้านี้ไม่มีท้อ ยังลุกขึ้นยืนต่อในสายใหม่
อาจจะพบเกาะเกี่ยวแม้เสี้ยวใจ  ก็ยังได้สุขสันต์ในฝันเอย

เพื่อนในโลกเสมือน

คำว่า "เพื่อน" นั้นจะมีความหมายเจือจางลงเมื่อปรากฏในโลกเสมือน ไม่มีใครถือเอารายชื่อเพื่อนหลักร้อยหลักพันในเฟซบุ๊ก (หรือทวิตเตอร์) แทนค่าของคำว่ามิตรภาพแท้จริงได้ทั้งหมด

คริสทีน โรเซน บรรณาธิการอาวุโสของ The New Atlantis

ภาระ ทั้งหมดปลดเปลื้อง เหลือเพียงสานต่อปลายทาง และสิ่งเก่าๆ เพื่อพ้นพันธนาการ วันที่มองฟ้าและแสงจันทร์เสี้ยว กลับรู้สึกเปลี่ยวเหมือนเก่า กำลังก้าวพ้นชีวิตปลาทองว่ายวนในอ่างเดิม ความสุขต่างๆกำลังค่อยเวียนวนมาบรรจบแต่คงปะปนกับทุกข์ที่ก่อจากตัณหามา นานนม

ละทิ้งความคาดหวังต่างๆแล้วจะพบกับสุขแท้ ขอเธออยู่เคียงข้างในเงามืด อ้างว้างคงมลายพลันทันตา อย่ากลัวที่ความรู้สึกมันมากล้น และจงรักษาระดับให้คงที่ตรงกลางสายเดิมให้เราอยู่ด้วยกันอีกแสนนานในโลกความ ฝัน

จะคิดถึงสายลมหนาวและดวงดาวที่เรามองด้วยกัน ในคืนนั้นตลอดไป

เย็นย่ำก็ฮัมเพลง

เชียงรายรำลึก กลับมาอีกครั้งกับภารกิจสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ไม่ได้สะทกกับการไร้สำนึกในงานเพราะเบื้องหน้าที่ตระหง่านมันสำคัญกว่าด้วย เวลาความมานะพยายามมันงวดมาถึงสิ่งสุดท้ายในกระบวนการคงต้องละทิ้งสิ่งรองต่างๆเพื่อมุ่งสมาธิกับมัน

อะไรใหม่ๆกำลังผ่านเข้ามาประชิดคลุกเคล้ากับสิ่งเก่าๆ มันก็เป็นเช่นนั้นเอง กับวิถีที่มนุษย์เดินดินอย่างผมต้องเจอะเจอ รอยต่อแยกห่างไม่นานคงเคลื่อนย้ายผ่านสิ่งเก่าไปสิ่งใหม่เข้าแทน


ระยะทาง เวลา นำพาความรักหักเหฉันใด 

อดีตและปัจจุบันคง พาอนาคตปลดปลงตาม

กระดาษทราย

วันที่ข่าวคราวบนโลกโกลาหลวุ่นวายไปกับอำนาจ และหน้าที่ผิดที่ผิดทาง ต่างคนก้าวก่าย ไร้ขื่อแปรมรรคผลของกิเลสเบื้องต้นที่ทุกชีวิตมักนึกถึงแต่สิทธิของตนเองเป็นที่ตั้ง อาการหลับใหลไปกับค่ำคืนตื่นฝัน วันวานเกินความจำเป็นของร่างกายทำให้วันนี้ต้องสะสางสิ่งเบื้องหน้าเน้นปากกาสีสดให้หมดลง และจัดส่งพร้อมไปกับ Logistics ที่ทันสมัยให้ทันก่อนวันฎีกา 

หยาบกร้านจนละเอียด พื้นละเลียดเพราะเจ้านั้น  ขัดถูเสียดสีกัน จนผิวมันพลันละมุน
เฉกเช่นตระเวนผ่าน ท่านพบพานหลากปัญหา แก้ไขผ่านพ้นมา เร้วและช้าปะปนเป

มรรคผลที่ได้ผ่าน คือประสบการณ์ที่สั่งสอน ทั้งหนาวและรุ่มร้อน ดั่งละครซ่อนมายา
ไม่ต่างกระดาษทราย พลีเม็ดกายวายชีวา เสร็จสมละเอียดตา ขัดเกลาข้าไห้เติบโต 


นิราศกระดาษทราย by Jadenathee

เริ่มต้นนับถอยหลัง

สิ่งที่เป็นนิรันดร์ในวิถีทางของลูกหนังไม่มีฉันใด เหตุการณ์ที่คลับคล้ายคลับคลาเหล่านี้เกิดขึ้นบ่อยจนเป็นวัฎจักรของมืออาชีพที่ล้อเล่นกับความรูสึกแฟนบอลตัวจริง ข่าวคราวนักเตะพเนจรย้ายฝั่งเลือกข้างมีทุกหัวระแหงของโลกทุนนิยมหน้าเงิน เงินไม่ใช่พระเจ้า แต่มันเป็นพ่อของพระเจ้า 

เดือนแห่งความรักที่แสนธรรมดา มุ่งหน้าสู่การกวดขันทางวิชาการสุดท้าย ทุ่มเทให้เต็มที่ผลคงออกมาหอมหวานตาม 

การเริ่มต้นับถอยหลังสู่สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหลายๆสิ่งกำลังอยู่ในรอยต่อรอยแยกเบื้องต้น ถอยหลังหรือเดินหน้าไม่มีความต่างอยู่ที่ทิศทางของหางและหัว หยุดเพื่อก้าว ยาวเพื่อสั้น ทุกอย่างคือจังหวะเวลาเชี่ยวของอารมณ์และเวลา ปรารถนาให้ดีเถิดจะเกิดผล สิ่งที่จะเป็นนิรันดร์สุดท้ายคือ สิ่งใด หลายคนคงค้นหาแต่ในเรือนกายที่เปี่ยมกิเลสคงเห็นแต่สุขที่ฉาบด้วยตัณหา ราคะ ตอนที่ลมหายใจยังอุ่น ยากต่อการลิ้มรสสุขทิพย์จากการละซึ่ง สังขารวิญญาณ และไม่มาเกิดในโลกบาลแห่งนี้อีก

ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป ชีวิตไม่ดิ้นก็อาจสิ้นใจ 

จากจ่าทอมสหายนักเตะ