3 วันหยุดที่ผู้คนหลั่งไหลออกไปจากเมืองกรุงคราคร่ำด้วยรถราน้อยใหญ่ในยามอาทิตย์อัสดง ในขณะที่ผู้คนวุ่นวายกับการเดินทางกลับ แต่กลับมีคนจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้กลับบ้านด้วยเหตุจำเป็นหลายประการรวมถึงตัวผมด้วย กับวันที่ต้องอยู่กับความจริงที่สุดในชีวิตหลายๆด้าน ความจริงที่ว่าเหตุปัจจัยเบื้องต้นก่อเกิดผลทำให้ต้องพยายามทำให้ตัวเองอยู่นิ่งที่สุดเพื่อลดปัญหาและความวุ่นวายทั้งภายนอกและภายในจิตใจ อยู่กับตัวตนของตัวเองอย่างแท้จริง ทุกอย่างได้ถูกกำหนดจากผลกรรม มันจัดสรรได้เหมาะสมกับช่วงเวลาและตามปีปฎิทินอย่างแยบยล ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความสุขภายในใจเราขาดหายหรือทุกข์มากมายที่ไม่ได้ทำอะไรดั่งใจหวัง แต่ก็ยังมีความสุขกับโลกส่วนตัวโลกเสมือน โลกของเสียงเพลงและดนตรี แค่นี้คงทำให้ผ่านช่วงเวลาที่น่าสังเวชอีกช่วงหนึ่งไปได้
ถ้าวันนึงใครได้เปิดโลกแห่งความจริงและความฝันของฉันมาบรรจบกัน ไม่รู้ว่าคนคนนั้นจะโชคดีหรือโชคร้ายที่ได้รับรู้สิ่งที่ซับซ้อนและคงทำใจยากกับการเดินไปพร้อมกับสิ่งหนักหน่วงในมโนจิต ปล่อยให้ฉันได้อยู่กับความสุขที่เหงาๆต่อไปอย่างนี้เถิดดาว จันทร์ ตะวัน ทะเล หมอก เมฆ ไอแดด และสายลมหนาว
เธอจะเข้ามาเพื่อทำให้คลายเหงาจากตัวอักษรผ่านทางหน้าจอหรือจะมาทำให้คลายเหงาได้เนิ่นนานตลอดไปสิ่งไหนที่จะรับประกันคงเป็นเวลาที่จะบอกได้ว่าเราจะเปิดประเด็นในการสนทนาในมุมใดอีก คงไม่มีเวลามากในการค้นหาสิ่งที่เจอปนในบทสนทนาเพราะถึงเวลาที่ชีวิตไม่มีเว้นว่างคงยากที่จะมีช่วงเวลาที่อักษราโลดแล่นและทำให้ฉีกยิ้มเป็นระยะได้แบบนี้ ขอบคุณนะที่ช่วงหนึ่งได้พูดคุยแลกเปลี่ยนในสิ่งที่คล้ายคลึงหรือหายเหงาได้บ้าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น