คนใหม่

            ที่ผ่านมานั้นก็ไม่รู้จะอยู่เพื่อใคร ไม่มีจุดหมายแค่ใช้ชีวิตไปให้หมดวัน แต่พอวันนี้้ฉันพบเธอเธอผ่านมาในใจฉัน ทำให้ทุกคืนวันเกิดมีเรื่องราว เธอทำให้ฉันไม่เหมือนเดิม เธอเติมชีวิตตรงที่ขาดหาย เธอทำให้ฉันลืมความเหงาเดียวดาย เปลี่ยนไป ตั้งแต่ได้พบเธอ


             ฉันไม่รู้ว่าความสุขแบบนี้จะยั่งยืนรึป่าว แต่แค่วันนี้รู้สึกอุ่นใจที่เรามีกัน แม้ฉันจะไม่คุ้นชินกับแนวทางปฎิสัมพันธ์ที่ห่างไกล แต่แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับเราในวันที่สิ่งรอบตัวมันพัลวันเช่นนี้ ฉันกลัวว่าวันนึงถ้าเราเริ่มชิดใกล้คาดหวัง เธออาจไม่มีความสุขเหมือนวันคืนที่ผ่านมา จะรอวันนั้นที่เธอหายหวาดหวั่นกับพายุและสายฝนที่เย็นฉ่ำนะ อยากจับมือเธอแล้วเดินฝ่าฝนไปด้วยกัน จะรอวันนั้นสัญญา 

ขอบคุณเธอจริงๆ

          วันนี้ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมความสดใสทั้้งหัวใจและแววตา นานมากแล้วที่ไม่ได้รับแรงบันดาลใจอยากตืื่นเช้าขึ้นมาทำสิ่งดีๆ วิธีคิดที่ไม่มีอะไรแปรเปลี่ยนหากเรายังเดินย่ำอยู่กับความทรงจำเดิมๆก็ไม่มีอะไรมาสามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเหล่านั้นออกจากชีวิตมืืด แต่รู้มั้ยค่ำคืนวานฉันได้ผ่อนคลายทั้งสายตา วาจา คำปลอบประโลมมากมายภายหลังต้องกดดันจากการงานในช่วงเวลาหนึ่งที่เราไม่ได้คุยกัน ฉันทรมานประหนึ่งสิ่งสำคัญได้เลือนหายไป ลึกๆแล้วเราคงต้องการแค่นี้ที่ใจสามารถเป็นสุขได้โดยไม่มีเงื่อนไขกับปัจจัยรอบกายที่วายวุ่นรุมล้อม หวังว่าเราคงจะเป็น jigsaw ที่ตามหากันอยู่ในโลกเบี้ยวใบนี้ที่ไม่มีอะไรแน่นอน  

เพราะเธอจริงๆ ขอบคุณอีกครั้งนะเยาวธิดา

อัมพวาไม่เหงาเพราะเยาวธิดา

ตั้งแต่วันนั้นอัมพวาไม่เหงาเพราะเธอนะเยาวธิดา


เราจะมีเวลาที่แสนดีในวันที่เงียบเหงา 
เราจะมีเรื่องราวให้ฝันดีในบางคืนที่มันอ่อนไหว

ใจฉันที่อัมพวา

โปรดเถอะใจฉันมันทำไมถึงสั่นทันทีที่เจอหน้าเธอ

รู้รึป่าวที่อัมพวาไม่เหงาเพราะเธอนะเยาวธิดา

รู้รึป่าวว่าฉันคิดและรู้สึก กับสิ่งที่เห็นและจำมันได้ดี

รู้รึป่าวว่าต้องห้ามมันจากนี้ไป เพื่อให้เราคุยกันได้เนิ่นนาน

รู้รึป่าวว่า ฉันคิดถึงเธอ แต่ต้องทำแบบนี้ เพราะกลัวเธอลำบากใจ

ฉันรู้ว่าเธอไม่คิดอื่นใดนอกจากคำว่า เพื่อน ฉันเข้าใจดีและจะจำไว้ให้ขึ้นใจ

เกือบลืมไปแล้ว

       นานแล้วที่ไม่ได้ยินเสียง ดีใจที่จอยยังคิดถึงพี่อยู่ แม้มันจะไม่ได้มีความสลักสำคัญอะไร แค่โทรมาถามทาง ถามชื่อโรงแรม รู้ว่าจอยคงมีชีวิตใหม่ คงมีความสุขดี แค่นี้ก็มีความสุขแล้วสำหรับพี่ ไม่รู้ลึกๆแล้วจอยต้องการอะไร หรือคิดถึง หรือต้องการตอกย้ำอะไรบางอย่าง น้ำเสียงพี่อาจจะเหมือนลืมทุกสิ่งสิ้นไม่คิดไม่ยึดติดอะไร แต่ลึกแล้วใครจะรู้ ว่ามันยังเป็นเครื่องหมายคำถามในหัว แต่แค่รู้ว่าจอยยังมีชีวิตที่ดียังมีเสี้ยวนึงที่คิดถึงกันอยู่ก็พอแล้ว


แต่ทั้้้งหมดชีวิตมันจะพอไหม...ที่จะใช้เพื่อลืมไม่คิดถึงคนหนึ่ง

บอกไปก็แค่นั้น

           ไม่ใช่เหงา ไม่ใช่เพ้อ ที่เป็นแบบนี้มันมีที่มาที่ไปจากหนหลัง ไม่ใช่ใจง่ายแต่ตั้งใจรู้สึกเธออาจมีเรื่องราวและผู้คนที่ข้องเกี่ยวเกินกว่าจะมารู้สึกในมุมที่แอบซ่อนแบบนี้ แต่ดีที่ได้บอกไปว่าเราจะได้มีโอกาสคุยกันมากกว่านี้ ในแง่มุมต่างออกไป เธออาจไม่ได้โดดเด่นจากหญิงสาวทั่วไปในวัยเหมาะสมแต่มีอะไรที่ต้องค้นหา และน่าเชื่อว่าเราคงคุยกันได้ยาวนานในบรรยากาศที่ต่างไม่ต้องการผูกมัดหรือ พันธนาการจอมปลอม ฉันจะรอวันนั้นที่พบกันและหวังว่าจะมีความก้าวหน้ากับความสัมพันธ์ครั้งนี้

ไม่คิดไม่ฝัน

           3 วันหยุดที่ผู้คนหลั่งไหลออกไปจากเมืองกรุงคราคร่ำด้วยรถราน้อยใหญ่ในยามอาทิตย์อัสดง ในขณะที่ผู้คนวุ่นวายกับการเดินทางกลับ แต่กลับมีคนจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้กลับบ้านด้วยเหตุจำเป็นหลายประการรวมถึงตัวผมด้วย กับวันที่ต้องอยู่กับความจริงที่สุดในชีวิตหลายๆด้าน ความจริงที่ว่าเหตุปัจจัยเบื้องต้นก่อเกิดผลทำให้ต้องพยายามทำให้ตัวเองอยู่นิ่งที่สุดเพื่อลดปัญหาและความวุ่นวายทั้งภายนอกและภายในจิตใจ อยู่กับตัวตนของตัวเองอย่างแท้จริง ทุกอย่างได้ถูกกำหนดจากผลกรรม มันจัดสรรได้เหมาะสมกับช่วงเวลาและตามปีปฎิทินอย่างแยบยล ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความสุขภายในใจเราขาดหายหรือทุกข์มากมายที่ไม่ได้ทำอะไรดั่งใจหวัง แต่ก็ยังมีความสุขกับโลกส่วนตัวโลกเสมือน โลกของเสียงเพลงและดนตรี แค่นี้คงทำให้ผ่านช่วงเวลาที่น่าสังเวชอีกช่วงหนึ่งไปได้

ถ้าวันนึงใครได้เปิดโลกแห่งความจริงและความฝันของฉันมาบรรจบกัน ไม่รู้ว่าคนคนนั้นจะโชคดีหรือโชคร้ายที่ได้รับรู้สิ่งที่ซับซ้อนและคงทำใจยากกับการเดินไปพร้อมกับสิ่งหนักหน่วงในมโนจิต ปล่อยให้ฉันได้อยู่กับความสุขที่เหงาๆต่อไปอย่างนี้เถิดดาว จันทร์ ตะวัน ทะเล หมอก เมฆ ไอแดด และสายลมหนาว

เธอจะเข้ามาเพื่อทำให้คลายเหงาจากตัวอักษรผ่านทางหน้าจอหรือจะมาทำให้คลายเหงาได้เนิ่นนานตลอดไปสิ่งไหนที่จะรับประกันคงเป็นเวลาที่จะบอกได้ว่าเราจะเปิดประเด็นในการสนทนาในมุมใดอีก คงไม่มีเวลามากในการค้นหาสิ่งที่เจอปนในบทสนทนาเพราะถึงเวลาที่ชีวิตไม่มีเว้นว่างคงยากที่จะมีช่วงเวลาที่อักษราโลดแล่นและทำให้ฉีกยิ้มเป็นระยะได้แบบนี้ ขอบคุณนะที่ช่วงหนึ่งได้พูดคุยแลกเปลี่ยนในสิ่งที่คล้ายคลึงหรือหายเหงาได้บ้าง