ช่วงยุ่งๆในชีวิตกลับเข้ามาอีกครั้งครั้งนี้ต้องตั้งใจกับสิ่งทีี่จะเกิดขึ้นให้มาก มันจะบอกถึงความเก๋าที่เราได้ประสบพบเจอมาถ้าผ่านจุดที่มีความหนาแน่นทั้ง งานประจำ การทำวิทยานิพนธ์อย่างเข้มข้นในขั้นสุดท้าย และต้องต่อสู้กับความเหงา กิเลสตัณหาที่อยู่รอบๆตัว ประคับประตองสิ่งที่จะหล่อหลอมตัวตนไปถึงอนาคตให้ได้ มีบทเพลงของวงที่เรารู้สึกชอบมั้นมาก คือ Slot machine ชื่อเพลงจันทร์เจ้าขา เป็น Single ใหม่ที่ความหมายดีมาก
"ในวันไหนที่ใจของเธออ่อนแรงล้า จันทร์เจ้าขาฉันวอนข้อความฝากบอกเธอ ก่อนหลับฝันให้มองพระจันทร์ดูดื่มความสัมพันธ์ที่ส่องกระทบเธอ"
"พระจันทร์ก็ยังอยู่ที่เดิม แค่มองไม่เห็นบางเวลา เหมือนคนที่บางทีไม่ได้เจอกัน แต่เค้าก็ยังอยู่ในใจเรา ...จันทร์เจ้า"
วันพุธที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2553
วันศุกร์ที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553
เบาๆ
ใจหนึ่งใจจะต้องการอะไร ให้มันมากมาย ให้มันวุ่นวาย
บางเวลาไม่เป็นไร...Chill out
เป็นช่วงที่ต้องพ้นผ่านงานและเรียนไปให้ได้จริงๆซักที แล้วค่อยกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง
มันจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังนะคะ
บางเวลาไม่เป็นไร...Chill out
เป็นช่วงที่ต้องพ้นผ่านงานและเรียนไปให้ได้จริงๆซักที แล้วค่อยกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง
มันจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังนะคะ
วันพุธที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2553
วังวน
บนทางเดินทางที่มันวกวน
กลับสู่วังวนแห่งสีดำอีกครั้ง เมื่อความมืดและตัณหามาบดบัง
ความสุขชั่วครั้งมาเบียดเบียด ทุกข์อีกนานแต่ยังไม่มาถึง
ต้องผ่าน October Sonata นี้ไปให้ได้หลายๆอย่างจะพิสูจน์คุณภาพคนคุณภาพสังคม
แต่ความผิดที่ติดตัวอยู่นี้เมื่อไรจะสลัดมันหลุดออกไปได้ซักที หรือมันคือโชคชะตาที่กำหนด
ให้หนีไม่พ้นความเลวทรามของคนและสังคม สู้ต่อไปทาเคชิ
ในวันที่หัวใจว่างเปล่า แต่เคล้าไปด้วยโลกีย์แห่งตัณหาพรากความจริงความผิดมาอยู่ในความฝันที่สุขแท้ด้วยวิญญาณ
ผมขอโทษแต่คนของพี่ก็ยังไม่ยอมเลิกกับผมจริงๆ ผิดมานานผิดหลายครั้งและยังคงผิดต่อไป
กลับสู่วังวนแห่งสีดำอีกครั้ง เมื่อความมืดและตัณหามาบดบัง
ความสุขชั่วครั้งมาเบียดเบียด ทุกข์อีกนานแต่ยังไม่มาถึง
ต้องผ่าน October Sonata นี้ไปให้ได้หลายๆอย่างจะพิสูจน์คุณภาพคนคุณภาพสังคม
แต่ความผิดที่ติดตัวอยู่นี้เมื่อไรจะสลัดมันหลุดออกไปได้ซักที หรือมันคือโชคชะตาที่กำหนด
ให้หนีไม่พ้นความเลวทรามของคนและสังคม สู้ต่อไปทาเคชิ
ในวันที่หัวใจว่างเปล่า แต่เคล้าไปด้วยโลกีย์แห่งตัณหาพรากความจริงความผิดมาอยู่ในความฝันที่สุขแท้ด้วยวิญญาณ
ผมขอโทษแต่คนของพี่ก็ยังไม่ยอมเลิกกับผมจริงๆ ผิดมานานผิดหลายครั้งและยังคงผิดต่อไป
วันจันทร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2553
ให้โดยไม่หวังอะไรตอบแทน
ไม่ได้รู้สึกแบบนี้นานแล้วนะ การที่ทำอะไรให้คนอื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนมันรู้สึกแปลกอยางประหลาด อิ่มเอมใจบอกไม่ถูก
ไม่เข้าใจทำไมต้องคอยเฝ้าติดตามข่าวคราวความเคลื่อนไหวของคนคนนึงอยู่ตลอดทั้งที่จบไปนานแล้ว มันคงต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนเดินทางไปไกลแค่ไหน พบเจอกับอะไรมากๆซักเท่าไรถึงจะลืม
หายใจลึกๆแล้วเริ่มใหม่ในวันฝนพรำ
ไม่เข้าใจทำไมต้องคอยเฝ้าติดตามข่าวคราวความเคลื่อนไหวของคนคนนึงอยู่ตลอดทั้งที่จบไปนานแล้ว มันคงต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนเดินทางไปไกลแค่ไหน พบเจอกับอะไรมากๆซักเท่าไรถึงจะลืม
หายใจลึกๆแล้วเริ่มใหม่ในวันฝนพรำ
วันเสาร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2553
จมอยู่กับตัวเอง
การได้มีเวลาอยู่คนเดียวบ้างก็เป็นอะไรที่ได้ทบทวนหาความสุขที่แท้จริง ถึงแม้จะไม่มีความรู้สึกรักกับใครอีกแล้วแต่มันก็มีความสุขได้ด้วยวิถีทางของมัน คงเป็นเพราะเราเกิดมาเพื่อที่จะอยู่และเรียนรู้อะไรๆด้วยตัวเองจริง กูรักมึงนะไอ้หยก ดีใจที่มีเพื่อนสนิทอย่างมึงว่ะ มีหลายสิ่งที่เปลี่ยนไปแต่มีอย่างนึงที่ไม่เปลี่ยนคือเพื่อนอย่างมึงยังเคียงข้างกู ซาบซึ้งใจจริงๆ จากนี้คงจะใช้เวลาอยู่กับเพื่อนที่แสนดีอย่างมึงเพื่อทำภาระต่างๆให้เสร็จสิ้น ซะที ดีใจอีกครั้งที่มีมึงอยู่เคียงข้าง
ทำงานๆๆเรียนๆๆมุ่งหน้าสู่อนาคตนะเพื่อน
ทำงานๆๆเรียนๆๆมุ่งหน้าสู่อนาคตนะเพื่อน
วันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553
ถวิลหา
ได้พบได้เจอหนังสือเล่มนึงที่มีหลากหลายแรงบันดาลใจ หลากหลายเรื่องราวของนักเขียนระดับตำนวนถึงขั้นเทพร้อยเรียงเรื่องราวเกือบสิบปีที่ผ่านมาตั้งแต่บางคนยังไม่เป็นที่รู้จักก็ทำให้ค้นพบว่ากว่าคนที่จะมาประสบความสำเร็จโลดเล่นอยู่ในวงการตามความฝันของแต่ละคนนั้นมันต้องถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักและต้องรักด้วยใจที่ไม่มีข้อแม้ต่ออะไรทั้งสิ้น อยู่ครึ่งๆกลางๆระหว่างความฝันกับความจริง เพียงก้าวผ่านมาหนึ่งก้าววันวานก็ผ่านมาเสียแล้ว สิ่งที่ทุกคนถวิลหา ก็คือความสุขในอดีตที่ผ่านเรามาแล้วผ่านไปอย่างสายลมจริงๆ ทุกคนที่ผ่านทุกเรื่องราวไม่มีใครจดจำแต่ก็ไม่ลืมเมื่อต้องการเสพความรู้สึกกับสิ่งที่เรียกว่าเรื่องราวในอดีตไม่ว่าดีหรือร้ายเราก็ต่างเคยถวิลหามัน
ถวิลหาหนังสือดีๆอีกเล่มที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
แล้วตอนนี้สิ่งใดเล่าที่เราถวิลหากัน
ถวิลหาหนังสือดีๆอีกเล่มที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
แล้วตอนนี้สิ่งใดเล่าที่เราถวิลหากัน
วันจันทร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553
กลับสู่วังวนเดิมๆ
เธอจะเห็นฉันไหม...รักของฉันนั้นมีอยู่เป็นร้อยเป็นพัน
นี่เดือนกันยาแล้วสินะ อะไรๆก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วจนแทบจะตั้งตัวไม่ติด ยังมีอีกหลายอย่างที่คั่งค้าง
ทั้งงาน ทั้งเรื่องเรียน แต่มันกำลังจะก้าวไปสู่ความมั่นคงและความสำเร็จ อีกนิดเดียวเท่านั้น
ทำไมถึงเสพติดความเหงาบำบัดด้วยสิ่งมึนเมา เคล้าเสียงดนตรี เมื่อไรจะหลุดจากวงจรแบบนี้ซักทีนะ
วนิดาทำไมน่ารักจัง เฮ้อ
นี่เดือนกันยาแล้วสินะ อะไรๆก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วจนแทบจะตั้งตัวไม่ติด ยังมีอีกหลายอย่างที่คั่งค้าง
ทั้งงาน ทั้งเรื่องเรียน แต่มันกำลังจะก้าวไปสู่ความมั่นคงและความสำเร็จ อีกนิดเดียวเท่านั้น
ทำไมถึงเสพติดความเหงาบำบัดด้วยสิ่งมึนเมา เคล้าเสียงดนตรี เมื่อไรจะหลุดจากวงจรแบบนี้ซักทีนะ
วนิดาทำไมน่ารักจัง เฮ้อ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)